| Calendar |
| Favourite Diary |
| Sponsor |
วันนี้มีเรื่อง2เรื่อง2อารมณ์มาเล่าค่ะ แหะๆ เรื่องนึงเป็นเรื่องดี ส่วนอีกเรื่องนึง... ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ว่าจะดีไหม
คืออย่างนี้ค่ะ หลังจากที่วิงก์อัพไดไปครั้งหลังสุด วันถัดมาวิงก์ก็แอบเข้าhi5ของนายพรหมลิขิต
จริงๆวิงก์ก็ทำมาหลายครั้งแล้วล่ะนะคะ เพราะอยากสืบว่านายพรหมลิขิตจริงจังจริงใจยังไงกับวิงก์บ้าง
จริงๆแล้ววิงก์ก็รู้หรอกค่ะว่ามันไม่ดี แต่วิงก์ก็ต้องปกป้องตัวเองบ้างใช่ไหมล่ะ จะปล่อยให้โดนหลอกเป็นยัยโง่กบในกะลาก็คงไม่ดีหรอกมั้งคะ วิงก์เองก็ไม่ได้โง่ขนาดนั้น ไม่ใช่คนดีขนาดนั้นด้วย
วิงก์เองก็ไม่ใช่คนชอบให้ใครมาหลอกลวงมาโกหกวิงก์ด้วย คือจริงๆแล้วจะให้วิงก์ทำตัวโง่งมขนาดไหนก็ได้นะ เพียงแต่ว่าขอให้บอกความจริงกับวิงก์มาเท่านั้น แล้ววิงก์ก็จะเงียบแล้วก็จะไม่ยุ่งวุ่นวายอีก
เออ... นอกเรื่องอีกแระ จะบอกว่าวิงก์ไปรู้มา ว่านายพรหมลิขิตมีแฟนแล้ว!! ฮือๆ T0T
ตอนที่วิงก์รู้. . . วิงก์ไม่ได้แค่เสียใจหรอกนะคะ แต่ทั้งโกรธทั้งเจ็บใจ สาเหตุในใจมันมีมากมายจนวิงก์อธิบายไม่ถูก จะว่าไปจริงๆแล้ววิงก์ก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าทำไมวิงก์เจ็บใจขนาดนั้น อาจจะเพราะชอบจริงๆก็ได้มั้ง
ตอนนั้นวิงก์ร้องไห้ใหญ่เลยย... คือไม่ได้ฟูมฟาย ปล่อยโฮ อะไรขนาดนั้นนะคะ แต่วิงก์ก็แค่น้ำตาไหลเป็นทางไม่หยุดเลยยย.... วันนั้นอ่ะ วิงก์ร้องไห้ทั้งวันเลยแหละค่ะ ร้องแปบเดียวแต่เป็นพักๆเลยแหละ แสบตามาก!!
แล้วสักพักวิงก์ทนไม่ไหว... ความโมโห เจ็บใจ แล้วก็น้อยใจมันมารวมกัน วิงก็เลยเผลอด่าเขาโดยการส่งข้อความไปให้เขาอ่ะ ทั้งๆที่ใช้hi5เพื่อนเข้านั่นแหละนะคะ - -*
พอหลังจากนั้นวิงก์ก็โครตตตจะรู้สึกผิดเลย แบบว่าไม่ใช่เรื่องด่าอย่างเดียวนะคะ แต่เรื่องhi5เพื่อนด้วย!!!
พอตอนเย็นหน่อยวิงก์ได้คุยแจ็คเพื่อนของวิงก์คนนึงที่รู้จักกับนายพรหมลิขิตด้วย ก็เลยถามๆคุยๆอะไรกันบ้าง แล้วก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง จริงๆก็ไม่ทั้งหมดล่ะค่ะ ไม่ละเอียดขนาดนั้นแต่ก็ทำเขาเข้าใจเหตุการณ์ได้มากพอ
แจ็คก็ดี... ให้ความร่วมมือวิงเต็มที่ ก็ให้e-mailนายพรหมลิขิตมา... ซึ่งจริงๆวิงก็สืบได้มาแล้ว แต่ก็ไม่กล้าแอด ทีนี้พอมีคนให้มาจริงๆ วิงก์ก็เลยกล้าที่จะแอดเมลล์นั้นซะที เย้ๆ
ทีนี้พอวิงก์แอดไปแล้ว... เขาก็ออนอยู่นะตอนนั้น ก็รับแอดเลยค่ะ!! กรี๊ดด >///< แต่ปรากฏว่าพอวิงก์ทักเขาไป... เขากลับไม่ทักวิงก์ตอบเว้ย! -*- รอไปนานๆวิงก์ก็ชักฉุนขึ้นมาเลยสิคะ!!
ทีนี้พอวิงก์เกิดอาการฉุนเขาขึ้นมา... วิงก์ก็เกิดอาการรำคาญ เห๊อะๆ ไอ้รำคาญๆเนี้ยเป็นข้อเสียข้อใหญ่ข้อนึงของวิงก์เชียวล่ะค่ะ วิงก์เป็นคนไม่ขี้โมโหนะแต่วิงก์เป็นคนที่รำคาญมากๆ แล้วเวลารำคาญก็จะพาลสุดๆด้วย
จากความรู้สึกน้อยใจธรรมดา แล้วก็แค่อยากจะชวนให้มาหาจะได้คุยกันให้รู้เรื่อง กลับกลายเป็นความรู้สึกรำคาญ โอ้ววว!! ปัญหาแล้วสิคะ วิงก์รำคาญอะไรแล้วชอบทำตัวทำนิสัยงี่เง่าๆอยู่ แง้!!!
แล้วก็เป็นสาเหตุที่ว่าไว้นั่นแหละค่ะ วิงก์เกิดอาการเรียกร้องความสนใจ ด้วยการไปด่านายพรหมลิขิตอีกซะงั้น!!!
แง... วิงก์ผิดไปแล้ววว วิงก์ไม่ได้ตั้งใจจริงๆน๊าาา คือว่าวิงก์แค่อยากให้เขามาคุยกับวิงก์เท่านั้นเอง
จริงๆวิงก์ก็บอกขอโทษเขาเป็นพักๆด้วยเหมือนกันนะ แต่ว่า. . . มันก็คงไม่เพียงพอหรอกค่ะ เพราะวิงก์ด่าเขาแรงมากเลยอ่ะ จริงๆวิงก์เองก็เสียใจกับการกระทำนั้นจริงๆนะ อยากให้เธอรู้...
พอวันรุ่งขึ้น วิงก์ไปบ้านเพื่อนตอนดึกๆอ่าค่ะ แล้วก็จับมือถือขึ้นมาพอดี... เห็นว่าเวลาเกือบ5ทุ่มได้แล้ว เลยตัดสินใจโทรไปหานายพรหมลิขิต ในใจก็หวังว่าเขาจะไม่ได้รับข้อความพวกนั้นเพราะวิงก์ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ
แต่แล้วสวรรค์ก็ไม่ได้เข้าข้างกันเร๊ย เพราะว่าพอวิงก์ถามเขาว่า"ทำไรอยู่?" เขาก็ตะคอกใส่วิงก์กลับมา"นี่ยังกล้าโทรมาอีกเหรอ?! เมื่อคืนยังด่าเติร์ทอยู่เลยไม่ใช่หรอ?!" เง้อ... T-T หนูผิดไปแล้วไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ
ตอนนั้นก็รู้แระ โอ้ววว กุงานเข้าครับพี่น้อง!!! งานใหญ่ซะด้วยสิ เห้อๆ ซวยแล้ววว
แต่ตอนนั้นวิงก์ก็ใจเย็นนะ เพราะวิงก์รู้ว่าวิงก์ผิดอ่ะ แล้ววิงก์ก็เลยพยายามอธิบายว่าวิงก์ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ... แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ฟัง แล้วก็วางสายไป เฮ้อ... ทำไมอารมณ์ร้อนขนาดนี้น๊า แต่ก็นี่ล่ะที่ชอบ แฮะๆ 0///0
พอกลับมาถึงบ้าน ก็ไม่สบายใจใหญ่เลย.. เพราะรู้แล้วว่าเขาโมโหวิงก์จริงๆมากมายขนาดไหน วิงก์กลุ้มมาก
สุดท้ายวิงก์เลยตัดสินใจมาออนmsn เผื่อเขาจะonlineอยู่. . . แต่มันก็เป็นได้เพียงความหวังลมๆแล้งๆ
แต่วิงก์ไม่หมดความพยายามแค่นั้นนะ เพราะว่าวิงก์ก็คิดว่าถ้าโทรไปแล้วไม่ฟัง วิธีนี้อาจจะช่วยวิงก์ก็ได้ ไม่มากก็น้อยล่ะค่ะ เน๊อะ ^^ เพราะยังไงวิงก์ก็ต้องทำอะไรสักอย่างให้ได้ คงไม่สร้างปัญหาแล้วปล่อยไว้เฉยๆหรอก
วิงก์ก็เลยอธิบายถึงสาเหตุการกระทำของวิงก์ลงไป ด้วยการฝากข้อความให้เขา ก็เขียนซะยาวเหยียดเลยล่ะ กะว่าอ่านจบต้องเข้าใจแล้วก็หายโกรธกันแน่ๆ แต่ไม่ได้พูดถึงเรื่องที่วิงก์ไปรู้มา ว่าเขามีแฟนอยู่แล้ววว
แล้วดึกๆอีกหน่อยก็ยังกลุ้มใจไม่หายอยู่ กลัวว่าเขาจะไม่ยอมอ่าน. . . ก็เลยโทรไป
เขาก็ถามวิงก์ว่า"โทรมาทำไม จะมาขอโทษอีกหรือไง" ตอนนั้นวิงก์ได้แต่ตอบว่า"อือ ขอโทษจริงๆนะ" แต่ด้วยความที่เสียงมันดังมาก เขาก็เลยบอกว่าไว้คุยกันทีหลัง เขาไม่ได้ยินอะไรเลย(ก็ดังตั้งแต่โทรครั้งแรกแล้ว)
วิงก์ก็เลยต้องจำใจตอบว่า"อื้อ จ้ะ งั้นกลับบ้านแล้วไปออนเอ็มล่ะกันนะ" แต่เขาก็ปฏิเสธกลับมา
พอมาวันนี้ เมื่อกี้วิงก์ออนmsnอีก... แล้วก็เจอเขาออนอยู่ ว้าวว รู้สึกเดี๋ยวนี้จะว่างจังนะ ไม่ต้องทำงานเหรอ? เห็นปกติจะบอกว่ายุ่งต้องทำงานตลอดเลยนี่ ไม่ก็ต้องนอนเอาแรงเพราะทำงานนี่ ใช่ป๊ะ?
วิงก์ก็ทักเขาไปอีก. . . ว่า"ขอโทษ!!!!!" แต่เขาก็ไม่ตอบมาอีก วิงก์ก็เลยต้องใช้ไพ่ไม้ตายใบสุดท้าย 555+
วิงก์บอกเขาไปว่า"วิงก์จะไม่กวนเขาแล้ว ไม่ตื้อเขาแล้วด้วย(แต่ยกเว้นว่าจะทนไม่ไหวจริงๆ) วิงก์ขอบคุุณ แล้วก็ขอโทษด้วยกับทุกๆเรื่องที่ผ่านมา" ประมาณนั้น... 555 สรุปว่าจะปล่อยไปนั่นเอง
วิงก์มาคิดดูอีกที. . . จริงๆบางทีการไปนั่งตื้อนั่งง้อก็ใช้ไม่ได้ผลเสมอไปหรอกจริงๆไหมคะ หลายๆทีเราก็ต้องปล่อยเขาไปให้เขาได้มีเวลาเป็นของตัวเอง ให้เขาได้คิดได้ทบทวน ได้สงบสติอารมณ์ตัวเองบ้าง จริงไหม?
ด้วยเหตุนี้เอง... วิงก์ก็เลยตั้งใจว่า จะพยายามไม่โทรไปหาเขา จนกว่าวิงก์จะไปอยู่ที่ค่ายในสัปดาห์หน้า
แต่วิงก์เองก็แปลกใจอยู่เหมือนกันนะ คือว่าวิงก์บอกเขาไปด้วย เรื่องการไปเข้าค่ายน่ะ แล้วก็บอกว่าขอให้เขาอวยพรให้วิงก์ด้วย... อิอิ ซึ่งก่อนเขาจะไปเขาก็มาบอกวิงก์ว่า"ก็ขอให้โชคดีแล้วกันนะ"
แล้วคือว่าวิงก์บอกเขาด้วยว่า"หายโกรธเมื่อไรค่อยมาคุยกันนะ" แล้วพอเขามาบอกอย่างนี้ วิงก์ก็เลยเกิดอาการมึนงงสับสนขึ้นมาา... ว่าเขาจะหายโกรธวิงรึยังน๊าาา...???
แต่สุดท้ายคืนนี้วิงก์ก็คงไม่ได้โทรหา แล้วก็คงจะไม่ได้โทรหาจนกว่าจะอยู่ที่ค่ายจริงๆนั่นแหละค่ะ วิงก์ยังไม่อยากกวนเขา.... อาจจะเพราะวิงก์ยังไม่กล้าเอง หรืออาจจะเพราะวิงก์อยากให้เขาหายโกรธวิงก่อน ก็ไม่รุ้
แต่ไงๆก็ขอให้สุดท้าย. . . เรื่องนี้ผ่านพ้นไปด้วยดี อย่างที่มันเคยเกิดขึ้นระหว่างวิงก์กับพี่ไก่เถอะค่ะ ถ้าเป็นไปได้ อยากจะให้มันดีกว่านั้นเลยด้วยซ้ำ ลงเอยยังไงก็ได้แต่ขอให้เรากลับมาดีกัน เป็นเหมือนเดิมได้ยิ่งดี
แต่จะว่าไปจริงๆมันคงไม่ดีมั้งคะ ก็เขามีคนของเขาอยู่แล้วนี่... ให้มันกลับมาเป็นแบบนั้นอีก วิงก์คงทำร้ายคนหลายคนในเวลาเดียวกันเลยแหละ วิงก์ไม่อยากทำอย่างนั้นหรอก ก็เขาดีๆทั้งนั้นนี่
ผ่านเรื่องกลุ้มๆกันมาแล้ว ก็ขอตบท้ายด้วยเรื่องดีๆหน่อยก็แล้วกันค่ะ อิอิ เป็นการลูบหลังกันนิดนึง 555+
คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้.... วิงก์เจอGreenCardแล้ววว 5555+ ดีใจจังเลยยย เย้ๆ!! อิอิ
ก็เนี้ย. . . จริงๆวิงน่ะหามาตั้งนานแล้ว ปะป๊าบอกว่า3อาทิตย์แล้วล่ะค่ะ แต่วิงว่าไม่ถึงหรอกก กก
แล้ววันนี้เนี้ยยวิงก์ก็เจอแล้ววว เย้!!! คือตอนวิงก์กลับมาบ้านอ่าค่ะ ปะป๊าก็กำลังจะกลับ ถ้าวิงก์มัวแต่พักผ่อนวิงก์ก็จะโดนด่า... วิงก์ก็เลยแกล้งทำเป็นนั่งหาของ เหอะๆ
จริงๆก็ไม่คิดว่าจะเจอหรอกค่ะ เพราะเคยหามาหลายทีแล้ว แล้วก็หาละเอียดด้วย แต่ก็ไม่เห็นจะเจอเลยย
ทีนี้นั่งๆหาๆอยู่ ตอนแรกก็มองๆเฉยๆ คิดว่ามันจะหล่นไปอยู่ซอกไหนได้บ้าง เพราะของตรงนั้นของวิงก์มันรกมาก
มองๆอยู่ดีๆก็เห็นบัตร2ใบซ้อนกันอยู่... วิงก์ก็นึกว่าจะเป็นบัตรนร.ใบเก่าของวิงก์เมื่อปีก่อนๆที่วิงเจอแล้วเอาไปไว้ตรงนั้น ปรากฏว่าบัตรใบแรกที่วิงหยิบขึ้นมาดู มันเป็นบัตรนร.จริงๆค่ะ แต่พอมองใบที่2ที่หน้าคว่ำอยู่แล้วแปลกๆ
วิงก์เห็นเป็นอย่างนั้นก็เริ่มเอะใจ อิอิ เริ่มใจชื่นขึ้นมา... หุหุ สังหรณ์ว่าจะเป็นGreenCardจริงๆ
แล้วพอหยิบขึ้นมาดู แล้วหงายหน้าขึ้นมาาา ว้าวว วว!!! มันใช่จริงๆด้วยค่ะ ^0^ คิคิ
ตอนนี้วิงก์ก็เก็บไว้ปลอดภัยแล้วล่ะ คือเก็บในกระเป๋าตังค์น่ะแหละ เห้อๆ แต่ติดตัวตลอด... แล้วก็มีซิปปิดสนิทด้วย เพราะฉะนั้นมันจะหายก็ยากขึ้นหน่อยแล้วล่ะค่ะ อีกอย่างพกติดตัวไว้เผื่อจำเป็นต้องใช้ด้วยไงคะ
P.S.
มี่ได้บทเรียนของมี่แล้วนะ มี่ขอโทษจริงๆ มี่ผิดไปแล้วจริงๆ มี่อยากให้เติร์ทให้อภัยกับการกระทำที่ไม่ดีของมี่
มี่ผิดไปแล้วจริงๆ มี่ขอโทษจริงๆนะคะ มี่ไม่เคยขอให้ใครให้อภัยมี่แบบนี้นะ มี่อาจจะมีง้อแฟนมี่บ้างก็จริง แต่ก็ไม่เคยให้เขาให้อภัยกับการกระทำที่ผิดไปของมี่เลยนะ ไม่เคยเลยจริงๆนะ ให้อภัยมี่เถอะ ขอร้อง...
แล้วก็ขอโทษด้วยนะที่ยังเรียกว่า น า ย พ ร ห ม ลิ ขิ ต อยู่... ทั้งๆที่จริงๆแล้วมี่ก็ไม่สมควรจะเรียกแล้ว แต่ไม่ว่าจะยังไง มี่ก็ยังรู้สึกว่ามันเป็นเพราะพรหมลิขิตที่ทำให้เราได้เจอกัน แล้วก็ที่มี่ได้เรียนรู้อะไรเพิ่มขึ้นอีก
ก็อยากจะขอบคุณตรงนี้ แต่ก็อยากจะขอโทษที่ยังให้มันเป็นเหมือนเดิมแบบนี้... มี่ชอบเติร์ทจริงๆนะ
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
